Miray Haber Ajansı

Tüm Dünyayı Etkisi Altına Alan
COVID-19 Salgınında SON DAKİKA Gelişmeleri
#BizBizeYeteriz Türkiyem! Korona yaz 8119'a gönder 10 TL bağışta bulun

Anne Çocuk İlişkisi

Reklam Alanı
Anne Çocuk İlişkisi
54 okunma
16 Eylül 2020 - 18:05
Hamile olduğumu öğrendiğimde, hiç bir şey bilmiyor olmanın verdiği bir panik oluşmuştu. Her ne kadar doktorum yeme içme ve hamilelikle ilgili diğer konularda da gerekli tüm bilgiyi verse de internetten bakmadan duramıyordum. Anne çocuk ilişkisi, hamile olduğunuzu öğrendiğiniz andan itibaren başlıyor. İçinizde bir can var. Sizi duyuyor, sizinle besleniyor, siz ağlarken ağlıyor, gülerken gülüyor. Ne yaşarsanız yaşadığınız her şeye eşlik eden bir can  O kadar çok kitap okudum, o kadar fazla şey izledim ki. Hangi birini nasıl uygulayacağımı bilemiyordum. Kendimce bir karar aldım. Okuduklarım, öğrendiklerim önemliydi evet, ama içimden geleni yapmak istiyordum. Kendi doğamı yaşamak istiyordum. İlk günden itibaren bebeğimle sohbet etmeye başladım. Müzikler dinledik, çizgi filmler izledik. Konuştuğum her şeye dikkat ediyordum. Biliyorum ki beni duyuyor. Daha çok mutlu olmaya başlamıştım. O da mutlu olsun. Her ne olursa olsun huzurumu kimsenin bozmasına izin vermiyordum. Doğumdan sonrasında da aynı tavrı sürdürdüm. Bu arada bir erkek çocuk annesiyim. Bazen sorunlar oluyor, problemlerle baş edemeyeceğiniz konular oluyor, ağlıyorsunuz, üzülüyorsunuz ama onunla ilgilendiğimde gülümsememi hiç eksik etmiyordum. Sebebi bu mu bilmiyorum. Hep huzurlu dingin bir çocuktu. Tabi şimdi delikanlı olma yolunda emin adımlarla ilerliyor. Bu yıl liseye başlayacak. Bugüne kadar olan ilişkimizde aramıza kimsenin girmesine izin vermedim. Bazen anneniz babanız, siz çocuğunuzu büyütürken kendi prensiplerini uygulatmaya çalışıyorlar ya. Ben sadece dinliyordum. Bana doğru olanları alıp, yine kendimce olan doğruları aktarıyordum. Çünkü annenize doğru gelen size farklı gelebiliyor. Bugün size doğru gelen yarın çocuğunuza farklı gelecek. Sonuçta bir nesil farkının olduğunu kabul etmek gerekiyor. Oğlumla olan ilişkimizin hep dengede olmasının bir diğer sebebi de ona ayırdığım zamanlar idi. Ne kadar iş yoğunluğu olursa olsun, ne kadar problem, gündelik telaşlar olursa olsun, onunla sohbet etmeyi ihmal etmiyordum. Hala da öyle. Ama bu sohbet öyle televizyon karşısında falan değil. Baş başa oturup, kahvemi alırım, o da meyve suyunu ya da sütünü alır, ne konuşmak istersek başlarız konuşmaya. Bu konuşmaları yaparken bazen anne kimliğimi bir kenara bıraktığım da oluyordu. Bazen sadece anne olarak konuşuyordum. Ona düşüncelerini aktarabilme fırsatı yaratıyordum elimden geldiğince. Hala da öyle bu diyalogumuz. Tabi büyüyorlar. Şu an ergenlik çanları çalıyor. Daha da dikkatli davranmam gerektiğinin farkındayım. Benimle daha az zaman geçiriyor. Biraz biraz gerginlikleri başladı. Bazen havalı konuşmalarına şahit oluyorum. Ben ise sadece annelik duygularımın tadını çıkarıyorum
Reklam Alanı
KÖŞE YAZARLARI

Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları gazete ve haber kaynaklarına aittir, haberleri kopyalamayınız.