Jeffrey Epstein adı artık tek bir kişiyi değil, paranın ve gücün ahlakı nasıl çürüttüğünü anlatan bir semboldür.
Bu dosya bize şunu gösterdi:
Sapıklık bireysel bir sapma değil, korunarak büyütülen bir düzendir. Bir yerde para ve dokunulmazlık varsa, suç uzun süre gizlenebilir. Asıl mesele failden çok, onu kollayan sessizliktir.
Yıllarca susturulan çocuklar vardı. Konuşabilenler ise yalnız bırakıldı, itibarsızlaştırıldı ya da görmezden gelindi. Buna karşılık güçlü olanlar korundu, dosyalar kapandı, sorular ertelendi. Adalet geciktikçe suç derinleşti.
Bu konu ahlaki bir tartışma değil, doğrudan bir kamu meselesidir. Gücün hesap vermediği yerde suç tekrar eder. Mağdurun sustuğu yerde utanç yön değiştirir.
Dünya bu dosyadan bir ders çıkaracaksa şunu anlamalıdır:
Gerçek, ne kadar yüksek duvarların arkasına saklanırsa saklansın, mutlaka ortaya çıkar. Ve o gün geldiğinde, sadece suç işleyenler değil, susanlar da hatırlanır
Haber…Atiye Danış
