Siyaset kurumu öyle bir hale geldi ki, neresinden tutsan elinde kalıyor.
Futbol takımları gibi herkes birbirinden eleman transfer ediyor, fakat kendine geleni (zamanında kendine sövmüş bile olsa) “hoş geldin” diye karşılayanlar, kendinden gidenlere yapmadık hakaret ve demedik söz bırakmıyorlar.
Türkiye’de bugün itibariyle 185 siyasi parti var.
İktidarın ve ülkenin başında olan kişiye “diktatör” diyen 180 küsür partinin genel başkanları kendi partilerinin başında derebeyi veya ağa olduklarını hiç görmüyorlar.
Şu an hangi partiden hangi siyasetçi ile oturup 2 dakika sohbet etsem, “önümüzdeki seçim iktidar biziz” diyor.
Durum o kadar vahim ki, seçime girse 1000 oy alamayacak partiler bile bunu söylüyor.
Bizim Yozgat’ın tabiriyle, “Memleket kel Ali’nin bağına dönmüş” bizim siyasetçiler ise hâlâ eline çıkardığı gazı burnuna tutmaya devam ediyorlar.
Hadi siyasetçilerin tuzu kuru keyfi yerinde de, bunların peşinden gidenlere ne demeli?
Kendi elleriyle yaptıkları putlara tapan cahiliye dönemi putperestleri gibi, kendi oyları ile seçtikleri siyasetçilere tapınarak siyasetçiperest fanatik bir kafayla kendinden olmayanlara etmedikleri hakaret kalmıyor.
Anlayacağınız hiç kimse kendi gözündeki merteğe bakmıyor, fakat herkes karşı tarafın gözündeki çöple uğraşıyor.
Kardeşim bu neyin kinidir?
Bu nasıl bir düşmanlıktır?
Siyaset için birbirinizin onuruna şerefine dokunacak derecede ağır hakaretler nedir?
Birinci Dünya Savaşı’nda Ülkemizi işgal eden Yunanlılar ve Fransızlar bile bize bu kadar hakaret etmemişlerdi.
Birbirimizin düğününde cenazesinde bir arada değil miyiz?
Allah korusun Vatanımızın söz konusu olacağı bir savaş olsa, birlikte omuz omuza savaşmayacak mıyız?
Siyaset uğruna birbirinize bunca hakaret ettikten sonra birbirinizin yüzüne nasıl bakabiliyorsunuz?
Müslüman kardeşine onca hakaret etmek ve sonra utanmadan yüzüne bakacak kadar yüzsüz olmak Dinimizde mi var?
Yoksa milli geleneklerimizde mi var?
Vallahi ben artık bu hale gelmiş millete acımıyorum da, “Allah memlekete ve gelecek nesillerimize yardım etsin” diye dua ediyorum.
İşte bu yüzden şimdiki siyasetten uzak duruyorum ve kendi kendime şöyle diyorum:
“Bırak herkes birbiriyle uğraşsın. Sen kendinle uğraş ve kendini geliştir.”
Yazan
Osman Kozan
Haber
A Danış
